|
Ministerstwo
Kultury i Dziedzictwa Narodowego - Lista laureatów Medalu: "Zasłużony
Kulturze Gloria Artis". Michał Kurc - sztuki wizualne/plastyczne -
nadany 2026.03.24 - kolor brązowy.
Medal
"ZASŁUŻONY
KULTURZE GLORIA ARTIS"
Informacja
Pana Adama Struzika Marszałka Województwa Mazowieckiego w sprawie Medalu "ZASŁUŻONY KULTURZE GLORIA
ARTIS".
Marszałek
Województwa
Mazowieckiego
Warszawa
21 maja 2026 roku
Pan
Michał
Kurc
Ul.
Adama Mickiewicza 15B/7
07-100
Węgrów
Dotyczy:
Informacja w sprawie Medalu "Zasłużony Kulturze Gloria
Artis"
Szanowny
Panie!
Na
podstawie pisma BM-WP.4403.1.236.2026.AK z dnia 24 marca2026 r., mam
przyjemność poinformować, że na wniosek Marszałka Województwa
Mazowieckiego, na podstawie ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności
kulturalnej, Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Pani Maria
Cienkowska nadała Panu Brązowy Medal "Zasłużony Kulturze Gloria
Artis".
|
| |
Z
poważaniem
Marszałek
Województwa Mazowieckiego
Adam
Struzik
|
|
Podziękowanie
|
Szanowny
Panie Marszałku,
Pragnę
złożyć na Pana ręce serdeczne podziękowania za wystąpienie z
wnioskiem o nadanie mi Brązowego Medalu „Zasłużony Kulturze
Gloria Artis”.
Informację
o przyznaniu tego prestiżowego odznaczenia przez Ministra Kultury i
Dziedzictwa Narodowego przyjąłem z ogromną radością i wzruszeniem.
Jest to dla mnie nie tylko wielki zaszczyt, ale przede wszystkim
niezwykle cenne docenienie mojej dotychczasowej pracy na rzecz kultury.
Dziękuję
za Pana zaufanie oraz za to, że dostrzega i wspiera Pan działania
kulturalne w naszym województwie. To wyróżnienie motywuje mnie do
dalszej, jeszcze intensywniejszej pracy.
Z
wyrazami szacunku i poważania,
Michał
Kurc
|
| |
|
|
Jest
to dla mnie nie tylko wielki zaszczyt, ale niezwykłe cenne wyróżnienie i podziękowanie
za moją pracę na rzecz kultury. Za 62 lata działalności
fotograficznej (1964-2026): animatora kultury, instruktora
fotografii, fotografika AFRP Stowarzyszenia Twórców i może nieskromnie
to zabrzmi, ale i cyfrografika pioniera cyfrografii (1989).
W czasie kiedy wykonywałem prace w izohelii w tym kolorowanej kredką moja uwaga
już skupiała się na wykorzystaniu komputera w tworzeniu
"nowych" obrazów - grafiki komputerowej nazwanej przeze
mnie cyfrografią. Np. za pomocą skanera kopiowania obrazów do pamięci komputera i ich obróbce,
drukowaniu, ekspozycji na wystawach i za mały czas eksponowania utworów
na autorskiej stronie w Internecie.
|
|
Od zawsze fascynowało mnie to, jak świat wygląda, zanim jeszcze zostanie nazwany. Zanim stanie się obrazem, fotografią,
wspomnieniem. Fotografia jest dialogiem: między światłem a cieniem, między autorem a odbiorcą, między tym, co widzialne, a tym, co dopiero trzeba odkryć.
Zaczynałem jako animator kultury — człowiek, który łączy ludzi wokół sztuki, inspiruje, zachęca do twórczego działania.
Instruktor nie tylko tłumaczy zasady — on otwiera oczy. Uczy, jak widzieć, a nie tylko patrzeć. Jak świadomie budować kadr, jak pracować z emocją, jak pozwolić obrazowi mówić.
W pracy instruktora fotografii najważniejsze było dla mnie to, że każdy uczeń przynosi własną wrażliwość. Moją rolą było pomóc mu ją wydobyć. To doświadczenie ugruntowało mnie jako fotografika AFRP — twórcę, który łączy warsztat z autorską interpretacją rzeczywistości.
Kiedy zacząłem uczyć fotografii, odkryłem, że przekazywanie wiedzy jest równie twórcze jak samo fotografowanie.
Fotografia stała się dla mnie nie tylko zawodem, ale sposobem na opowiadanie historii. Czasem cichych, czasem intensywnych, zawsze prawdziwych.
Z czasem naturalnie przeszedłem od fotografii klasycznej do cyfrowej kreacji. Nie chciałem jednak, by była to tylko „obróbka”.
Szukałem nowego słowa, które odda charakter tego, co robię — i tak narodziła się
cyfrografia - nazwa wspomniana wyżej. A wraz z nią ja sam: cyfrografik.
Cyfrografia to dla mnie przestrzeń między fotografią a grafiką. To swoboda eksperymentu, możliwość budowania obrazów, które nie muszą istnieć w rzeczywistości, aby były prawdziwe. To sztuka, w której aparat jest punktem wyjścia, a nie granicą. Gdzie światło spotyka się z wyobraźnią, a technologia staje się narzędziem poetyckiego zapisu.
W moich pracach szukam harmonii między tym, co uchwycone, a tym, co wykreowane. Między dokumentem a wizją. Między światem, który widzimy, a światem, który możemy dopiero stworzyć.
Ten
album, nie jest jedynie zbiorem obrazów; to brama do roku 1863, kiedy to na polach pod Węgrowem polska krew zmieszała się ze śniegiem, tworząc legendę 'Polskich Termopil'.
...()
Dziękuję
Osobom Dobrego Serca za wyjątkowe docenienie mojej osoby i uznanie dla mojej twórczości artystycznej, działalności pedagogicznej i popularyzatorskiej w dziedzinie fotografii.
...
|
