Jest to dla mnie nie tylko wielki zaszczyt, ale niezwykłe cenne wyróżnienie i podziękowanie za moją pracę na rzecz kultury. Za 62 lata działalności fotograficznej (1964-2026): animatora kultury, instruktora fotografii, fotografika AFRP Stowarzyszenia Twórców i może nieskromnie to zabrzmi, ale i cyfrografika pioniera cyfrografii w Polsce (1989).

W czasie kiedy wykonywałem prace w izohelii w tym kolorowanej kredką moja uwaga już skupiała się na wykorzystaniu komputera w tworzeniu "nowych"  obrazów - grafiki komputerowej nazwanej przeze mnie cyfrografią. Np. za pomocą skanera kopiowania obrazów do pamięci komputera i ich obróbce, drukowaniu, ekspozycji na wystawach i za mały czas eksponowania utworów na autorskiej stronie w Internecie. Od zawsze fascynowało mnie to, jak świat wygląda, zanim jeszcze zostanie nazwany. Zanim stanie się obrazem, fotografią, wspomnieniem. Fotografia jest dialogiem: między światłem a cieniem, między autorem a odbiorcą, między tym, co widzialne, a tym, co dopiero trzeba odkryć.

Zaczynałem jako animator kultury — człowiek, który łączy ludzi wokół sztuki, inspiruje, zachęca do twórczego działania. 

Instruktor nie tylko tłumaczy zasady — on otwiera oczy. Uczy, jak widzieć, a nie tylko patrzeć. Jak świadomie budować kadr, jak pracować z emocją, jak pozwolić obrazowi mówić.
W pracy instruktora fotografii najważniejsze było dla mnie to, że każdy uczeń przynosi własną wrażliwość. Moją rolą było pomóc mu ją wydobyć. To doświadczenie ugruntowało mnie jako fotografika AFRP — twórcę, który łączy warsztat z autorską interpretacją rzeczywistości.
Fotografia stała się dla mnie nie tylko zawodem, ale sposobem na opowiadanie historii. Czasem cichych, czasem intensywnych, zawsze prawdziwych.
Z czasem naturalnie przeszedłem od fotografii klasycznej do cyfrowej kreacji. 

Nie chciałem jednak, by była to tylko „obróbka”. Szukałem nowego słowa, które odda charakter tego, co robię — i tak narodziła się cyfrografia - nazwa wspomniana wyżej. A wraz z nią ja sam: cyfrografik.
Cyfrografia to dla mnie przestrzeń między fotografią a grafiką. To swoboda eksperymentu, możliwość budowania obrazów, które nie muszą istnieć w rzeczywistości, aby były prawdziwe. To sztuka, w której aparat jest punktem wyjścia, a nie granicą. Gdzie światło spotyka się z wyobraźnią, a technologia staje się narzędziem poetyckiego zapisu.

W moich pracach szukam harmonii między tym, co uchwycone, a tym, co wykreowane. Między dokumentem a wizją. Między światem, który widzimy, a światem, który możemy dopiero stworzyć.

Np.

... Ten album, nie jest jedynie zbiorem obrazów; to brama do roku 1863, kiedy to na polach pod Węgrowem polska krew zmieszała się ze śniegiem, tworząc legendę 'Polskich Termopil'.

W oczekiwaniu na wręczenie Medalu...

@

Urząd Marszałkowski Województwa Mazowieckiego w Warszawie
Kancelaria Marszałka

Warszawa, 12 sierpnia 2026 roku
Data Państwa pisma: 4.08.2026 r.

Pan

MICHAŁ KURC
Dotyczy: wręczenia Brązowego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”

Szanowny Panie,
w imieniu Marszałka Województwa Mazowieckiego Adama Struzika gratuluję nadania Panu 24 marca 2026 roku przez Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Panią Martę Cienkowską Brązowego Medalu „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Niestety, termin i miejsce wręczenia ww. wyróżnienia – zaproponowane w złożonym przez Pana Marszałka wniosku – okazały się niemożliwe do realizacji. 

W kwestii ewentualnego odbioru Odznaki uprzejmie proszę o zwrócenie się do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, jako organu właściwego w zakresie nadawania i przyznawania Medalu
„Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

Istnieje również możliwość, by uroczyste wręczenie Panu wyróżnienia odbyło się podczas tegorocznej Gali Nagród Marszałka Województwa Mazowieckiego 20 października br.
Szczegółowe informacje o wydarzeniu uzyskać można pod numerami telefonów: 22 59 79 539, 22 59 79 228 oraz pod adresem e-mail: nagroda@mazovia.pl.

Z poważaniem
Dyrektor Kancelarii Marszałka
Magdalena Flis

...